1840 larda Çukurova sancağına (Adana o dönemde nir Osmanlı Vilayetidir) ilk gelen yerleşik Boşnaklar iç göç ile Konya`nın Ereğli kasabasından (Karaman Vilayetinden) 3 kardeş aileleriyle birlikte gelmişlerdir.

Yerleştikleri yer kurak ve çevresel olarak kıraç olduğundan, çalışarak ve toprağı işleyerek kısa zamanda ağaçlık ve yemyeşil hale getirmişler. Komşu yerel köylüler buraya çiçek gibi anlamında “Çiçekli” demişler. Halen köyün adı “Çiçekli” dir.

Çiçeklinin girişinde, yolun solunda hemen size karşılayan bir tabela dikkat çekici olup, solmaya, kaybolmaya yüz tutumuş bir kimliği haykırır. “Boşnakoğulları” un değirmenidir bu tabela. Köy muhtarı Mehmet Karakuş “Boşnaklı” dan geldiklerini ısrarla söylerken, en (100 ün üstünde) “utluk nene” den de bahsetmeden duramıyor. Bosnayı hiç görmediklerini, Boşnakça tek kelime dahi (Boşnak kelimesi hariç!) bilmediklerini, hatta “utluk (kutlu) nene”nin dahi Boşnakça bilmediğini söylediler. Görüşme talebimi çok yaşlı olduğu ve hastalığından dolayı istemediler.

 

 

Utluk nene geçmişin izlerini torunlarına anlatan önemli bir figür. Muhtar bütün bildiklerini ondan duyduğunu söyledi. 1840 dan günümüze bu köyün 1600 bireylik bir popülasyona eriştiğini hayretle öğrendim. Şuan köyde 30 hane Boşnak kaldığını, diğerlerinin ise büyük şehirlere göçtüklerini anlattılar.

 

Bölge köylerine kız verdiklerini, Özcan (lar) soy adındaki bireylerin Boşnak olduklarını da öğrenmiş oldum. Civardaki yaklaşık 8 köyde de Boşnaklıdan gelenlerin olduğunu köy muhtarı Karakuş anlatmıştı. Çiçekli de, geçmişten gelen göç Travmasının izleri yok, varsa da kaybolan Boşnak kimliği gibi o anılarda yok olmuş. Köylüler sakin, huzurlu (köy cenazesine katıldım) ve oldukça çalışkan görünüyorlar. Köyün her yeri ekilebilir arazilerle donanmış ve ağaçlık. Buradaki Boşnaklar Çukurova kültünü özümsemişler. Kasket ve şalvar giyiyorlar. Şiveleri Adana ağızı ile konuşuyorlar.

 

Yazan: Ufuk Süslü