Batılılar onu Doğu Sancağı olan al sancaktan daha sık gördüğünden biz Türkleri o yeşil sancakla bağdaştırmıştı.

 

Osmanlı armalarında ekseriyetle sol kısımda betimlenen bu bayrak, haritanın sol kısmına atıfla sola konumlandırılırdı ve haritanın Batısı yani sol kısmındaki Rumeli’yi simgelediği için sol kısıma, konulurdu.

 

En önde savaşan akıncılar ile düşman üzerine ilk hücum eden ordu, her nedense usulen Rumeli ordusuydu.

Tuna’nın koruyucusu, sınırın kuzey bekçisi Rumeli Türklerinin bayrağı idi bu. Rengini yeşil vatandan ve İslam dininden alıyordu.

 

Bir Avusturyalı general 16.yüzyılda; “Üzerimize koşan atlar üzerinde Ay yıldızlı yeşil bayrağı görmek, gökyüzünün üstüme çöktüğünü görmek gibi birşeydir.” diyordu.

 

Almanlar dahi, çizimlerinde Türkleri en sık gördükleri Yeşil Bayrakları ile sembolize etmekteydi

1877-1878 Osmanlı Rus savaşında Türk birliklerinin bir kısmının bu ay yıldızlı yeşil Rumeli bayrağıyla savaştıkları, Rus kaynaklarında hem yazılıdır hem de ele geçirilen bayrakların bir kısmı yeşildir.

Tüm bu bayraklar o kadar güzel sahiplenildi ki, Osmanlı bölgeden ayrıldığında en mahrem ve dokunulmaz yer olan camilere asılarak korundu.

 

Birilerin şeriat bayrağı diğer sosyal medyada hakaret ettirdikleri yeşil bayrağın hakikati budur. Rumeli sancağımız idi!