Bir Alman, Bir Yürek: Adolf Friedrich – Bosna’nın Özgürlüğü İçin Can Veren Gönüllü
Markale Katliamı gününde öfkeyle cepheye koştu, bir daha geri dönmedi
1993 yılının Nisan ayında, uzak bir ülkeden genç bir adam Saraybosna’ya geldi.
Adı Adolf Friedrich idi — bir Alman.
Ama onun kalbi, kuşatma altındaki Bosna halkı için atıyordu.
9 Nisan 1993’te Bosna-Hersek Cumhuriyeti Ordusu’na gönüllü olarak katıldı.
Tam on ay boyunca, Saraybosna savunmasında Bosnalı kardeşleriyle omuz omuza savaştı.
Ve sonra o kara gün geldi: 5 Şubat 1994.
Saraybosna’nın kalbinde, Markale pazarında büyük bir katliam yaşandı.
Bir top mermisi, onlarca sivilin yaşamını söndürdü.
Adolf, haberi alınca derinden sarsıldı.
Subay arkadaşları onun öfke ve acıdan titrediğini anlatıyor.
O gece, sessizce silahını aldı, “intikam” duygusuyla cepheye, sniper mevzisine gitti.
Bir daha geri dönmedi.
Aynı gece, Markale’nin dumanı gökyüzünden dağılmadan, Alman gönüllü Adolf Friedrich Bosna toprağına düştü.
️ Adına kazınan hediye, babasına ulaştı
Komutanlığı, onun için özel bir armağan hazırlamıştı:
Üzerinde ismi kazınmış bir tabanca.
Ama Adolf onu göremedi.
Silah, ölümünden sonra babası Albert Friedrich’e teslim edildi.
Albert’in o gün söylediği sözler, Bosna tarihine kazındı:
“Sağlıklı olsaydım ben de aynısını yapardım.
Oğlumun yaptığından gurur duyuyorum.”
⚰️ Son isteği: “Eğer ölürsem, Lav mezarlığına gömün.”
Saraybosna’ya ilk geldiği gün, arkadaşlarına Lav Mezarlığı’nı gösterip şöyle demişti:
“Eğer ölürsem, burada yatmak isterim.”
Savaşın en karanlık günlerinde Bosna için can veren bu Alman gönüllü, vasiyetine uygun olarak Lav Mezarlığı’na defnedildi.
Bugün, mezar taşının üzerindeki sade bir isim, sessizce şunu fısıldar:
“Adolf Friedrich – Bosna’nın kalbiyle savaşan bir Alman.”
